Ιστορικό

Η εμπειρική αρχή

Σύντομα, άρχισε να διαπιστώνει με χαρά πως οι διάφορες κινήσεις που έκανε στην προσπάθειά του να επαναφέρει κάθε «βγαλμένο» μέλος (κινήσεις που σήμερα αποκαλούνται «ανατάξεις»), είχαν αποτέλεσμα. Σταδιακά, τα ζώα που υπέφεραν σχεδόν εξέλειψαν απ' το χωριό. Η διαπίστωση αυτή ήταν που τον ώθησε να αφοσιωθεί στη Χειροπρακτική. Με τα χρόνια και επειδή αυτή η μέθοδος προσέφερε καλά αποτελέσματα και γρήγορη αποκατάσταση, κάποιοι κάτοικοι των Ξανθογείων, αλλά και των γύρω χωριών, εμπιστεύονταν πια στο χειροπράκτη κάθε μυοσκελετικό τους πρόβλημα που στην καθομιλουμένη αποκαλείται «στραμπούληγμα».

Η επιστημονική συνέχεια

Κάπως έτσι, η τέχνη του "πρακτικού" ξεκίνησε να διαδίδεται σ' ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα. Αδιάκοπα, από το 1812 έως και σήμερα, η τέχνη του χειροπρακτικού στην οικογένεια Δήμου κληροδοτείται από πατέρα σε γιό. Ο Βαγγέλης Δήμου είναι η τέταρτη γενιά της παράδοσης Ρουσουλέντση. Από πολύ μικρός, μαθήτευσε ατέλειωτες ώρες δίπλα στον πατέρα του. Σε αντίθεση όμως με τους προγόνους του που είχαν μυηθεί αποκλειστικά στις πρακτικές τεχνικές, ο Βαγγέλης Δήμου έμαθε την τέχνη του πρώτα πρακτικά και κατόπιν σπουδάζοντας σε διεθνή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίου κύρους.

Συνδυάζοντας την παράδοση με τη Χειροπρακτική και τη Φυσιοθεραπεία

Έτσι, στη βόρεια Ελλάδα επικράτησε για χρόνια η προσφώνηση "ο πρακτικός ο Ρουσουλέντσης", παρωνύμιο που λόγω σεβασμού προς την παράδοση του ονόματος αυτού ο Βαγγέλης Δήμου εξακολουθεί να χρησιμοποιεί και ο ίδιος. Κλείνοντας είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι ο αδερφός του Βαγγέλη Δήμου, Χρήστος, έχει σπουδάσει φυσιοθεραπευτής και εργάζεται στην Έδεσσα. Και οι δύο συνδυάζουν την επιστήμη με την πρακτική που κληρονόμησαν από τον πατέρα τους Σωκράτη Δήμου-Ρουσουλέντση με άπλετη αγάπη.